Ouders en kinderen:  samen één.

Ieder heeft ideeën over kinderen en opvoeden. Maar een keer ouder, sta je regelmatig voor verrassingen. Ondanks diens kwetsbaarheid, ben je verbaasd hoe goed die bijvoorbeeld aangeeft wanneer hij honger heeft of behoefte aan contact. Je merkt dat je kind gaandeweg de dagelijkse routine leert kennen en tevreden is wanneer het lacht. En ook hoe radeloos je kunt worden als hij blijft huilen, ondanks al je zorg.

Geleidelijk gaat je kind meer doen en rond  drie jaar beweegt hij zich zo zelfstandig dat je oren en ogen te kort komt om zijn veiligheid te bewaken. Onderhand leert je kind al doende meer over zichzelf en zijn omgeving. Al die tijd blijf je, zonder je daar steeds van bewust te zijn hét voorbeeld voor je kind . 

Deze en andere momenten zijn bouwstenen om welbewust aandacht te schenken aan je eigen gevoelens en die van je kind. Die aandacht maakt je kind duidelijk dat het zijn eigen plek heeft in het gezin, in groter familieverband en in de kinderopvang.

 

 

 

.