• faciliteert een gewenste verandering

met respect voor

• de verbondenheid tussen (groot)ouders en kinderen
• de vrijheid om je eigen weg te gaan.

 

Ouders en kind

Opvoeden is communicatie tussen ouder(s), opvoeder en kind. Het gaat meestal moeiteloos; soms ontstaat er een misverstand zoals in iedere communicatie voorkomt. Je begrijpt elkaar niet of vindt het moelijk om naar elkaar te luisteren. Meestal kom je daar wel uit, maar soms lukt het je niet om het vertrouwde contact terug te vinden. Je ervaart het als probleem, wat pijnlijk en verdrietig  kan zijn.

Er is een groot verschil tussen ouders en kinderen, omdat een kind nog niet de vaardigheden en kennis van een volwassene heeft. Als ouder moet jij je dus inleven in het kind en zijn plaats in gezin en samenleving. Je kind heeft vanaf de conceptie een band met jullie en jullie geschiedenis. Dat beseft je kind in het begin nog niet. Hij of zij leeft vooral in het hier en nu, terwijl jullie - ouders - je ook laten leiden door ideeën over de toekomst of je vroegere ervaringen. Een kind heeft tijd nodig om dit te leren begrijpen en daarbij hoort praten met je kind, verhalen vertellen en voorlezen.  

JongLeren werkt daarom met kinderen én met hun ouders en benadert jullie op de manier die bij jullie aansluit. Je kind laat spelenderwijs zien hoe het de wereld beleeft en hoe het daarop reageert. Met ouders wordt  stil gestaan bij de geschiedenis van je kind en jullie om te onderzoeken of er mogelijk al eerder signalen waren voor het huidige knelpunt. Het gesprek wordt ondersteund door de opvoedingssituatie in beeld te brengen met hulp van bijvoorbeeld playmobile poppetjes. Zo wordt de veelal verborgen dynamiek zichtbaar,  wat meteen een aanwijzing is naar een mogelijke oplossing. Soms kan het een aanleiding zijn om verder terug te kijken in je eigen geschiedenis, eventueel door deel te nemen aan een workshop familieopstellingen.   

Kern van de hulpverlening is het versterken van de eigenwaarde van je kind en jezelf en het versterken van jullie communicatie en daarmee ook de band tussen jullie.  

Adolescenten en volwassenen

Jongeren vanaf 16 jaar kunnen net als volwassenen zelfstandig terecht bij JongLeren. Aanleiding daarvoor zijn meestal levensvragen zoals onzekerheid hoe je een bepaalde situatie aan moet pakken. Het kan ook zijn dat je steeds tegen situaties aanloopt die je last bezorgen, of dat je steeds maar vast loopt bij het realiseren van je verlangen op het gebied van werk of relaties. Zo'n hulpvraag duidt veelal op een soort innerlijk conflict waardoor je geen rust vindt om er redelijk over na te denken. Door te kijken naar je familieachtergrond, mogelijk in beeld gebracht met behulp van playmobile poppetjes (die de belangrijkste personen of zaken voorstellen) wordt de dynamiek onderzocht. Het kan ook door gebruik te maken van je verbeelding om zowel situaties uit je verleden helder te krijgen als om je een beeld te vormen van de door jou gewenste toekomst. Al deze - en indien nodig nog andere werkwijzen - versterken jouw grip op jezelf en helpen je nieuwe mogelijkheden te vinden om verder te gaan.

Afhankelijk van jouw situatie kan het zijn dat je wordt aangeraden deel te nemen aan een workshop familieopstellingen.

 

 Workshop familieopstellingen

JongLeren biedt regelmatig de moegelijkheid om deel te nemen aan een workhop familieopstellingen.

Hoe je het ook wendt of keert, iedereen maakt op de een of andere wijze deel uit van een (familie)systeem. Zoals ieder systeem wordt ook dit door interne krachten bijeen gehouden. Die krachten kunnen zowel een positief als negatief effect hebben op de individuele personen in zo'n systeem. Bij positieve effecten voel jij je prettig in het systeem en bij negatieve effecten lijkt het of alle energie uit je gezogen wordt. Je zou kunnen zeggen dat je in dat laatste geval het liefst zou willen vertrekken, ware het niet dat onderlinge loyaliteiten het systeem ook weer bij elkaar houden.

Bert Hellinger, een veelzijdige ervaren therapeut, heeft een methode ontwikkeld om zulke systemen zichtbaar te maken en zo je weg te vinden. In een kleine groep (6 tot 10 mensen) werk je aan je vraag of thema. Daarvoor maak je een levend beeld van het systeem zoals dat bestaat. Je vraagt andere deelnemers om jezelf en anderen uit je (familie)systeem te vertegenwoordigen en geeft hen een plek in de ruimte. De manier waarop zij (ten opzichte van elkaar) staan geeft inzicht in de dynamiek, eventueel aangevuld met woorden over een innerlijk gevoel of een bepaalde neiging. Soms is dit beeld genoeg omdat het een onbekende waarheid aan het licht brengt en de innerlijk gevoelde belemmering een plaats krijgt. Soms is er meer nodig om acceptatie en heling te vinden. Jouw vraag/ thema en de beleving van de vertegenwoordigers bieden de begeleider/therapeut aanknopingspunten om tot verbetering te komen. 

Na een familieopstelling is het raadzaam om met één of enkele individuele sessies de nieuw verworven inzichten om te zetten in een effectieve positieve kracht.    

De ervaring leert dat jij niet alleen baat bij de opstelling hebt, maar ook de vertegenwoordigers en zelfs degenen die als toeschouwer aanwezig zijn.